Hij was nog klein, een jongen van een jaar of acht. Hij stond toen het begon, in zijn pyjama voor het raam en keek naar de maan en de lichtjes in de nacht. Wat waren dat er veel. De maan was groot en helder en betoverde je met zijn glans. Vanuit het donker trad de oude man naar voren. De jongen klemde zijn knuffel vast. ”Hallo kleine,” sprak de oude, “je bent de hoop der mensheid. Dat kom ik je vertellen. Vertrouw op je gevoel, je hebt de gave en je zult de weg vinden.” En weg was de oude. De jongen snapte er niets van en dook zijn bed weer in, waar hij al snel in slaap viel. Heel even dacht hij nog aan zijn beste vriendinnetje dat in het ziekenhuis lag.

De volgende dag, was een vreemde dag, halverwege de dag was er een extra uitzending van de Belgische televisie, Die ging over een berg die de aarde zou treffen. Het was live te volgen. De jongen begreep dat er iets mis was en hield zich stil, hij speelde ondertussen met zijn lego. Er was een schok en toen viel de televisie stil nadat nog te zien was hoe een deel van de aarde in vlammen en lava opging. De beelden kwamen van een satelliet. Zijn vader was bezorgd, maar dacht dat ze veilig waren. Tot de grond begon te golven. Toen pakten ze wat spullen en begon hun trektocht naar een veilig onderkomen.

Stevig zette hij zijn beitel in het harde marmer en sloeg erop los. Hij had vandaag zin in zijn werk en de uurtjes vlogen om. Wat hij maakte was uniek en door de opdrachtgevers aangedragen. Soms was de tekst klassiek en soms heel treurig maar meestal was wat hij maakte heel toepasselijk voor de situatie. Hij dacht aan de klant waar hij nu voor werkte. Ze hadden samen aan de tafel gezeten, de broer en zus. Onwennig, zoals de meeste mensen, maar wel duidelijk met een wens. Ze bladerden door de catalogus en bekeken het ene na het andere plaatje. Hij vertelde ondertussen over zijn metier en liet de koffie koud worden.

Hij had er een hard hoofd in, was deze man wel de juiste keuze, dacht de broer, terwijl hij het ene na het andere afgezaagde plaatje zag. Duidelijk gemaakt voor de gemiddelde mens. Maar zijn broer, God hebbe zijn ziel, was duidelijk een ander mens geweest. Hoe moest hij dat aan de man overbrengen. Zijn zus zat ondertussen over de prijs te steggelen. Het was dan ook een flinke partij geld die ze voor dit akkefietje op tafel moesten leggen. Daar viel zijn oog op een plaatje, modern, niet te klassiek en precies wat hij in gedachten had en geschikt voor het doel. Resoluut zei hij:” de tekst wordt: “Fly away” en dan de naam en datum, meer niet!” en hij wees zijn zus op de afbeelding. Zij knikte instemmend en de deal was rond.